UPB

T.C.

YARGITAY

ONBİRİNCİ HUKUK DAİRESİ

ESAS 2001/4298

KARAR 2001/6967

YARGITAY KARARI

MAHKEMESİ : Kadıköy Asliye 3. Ticaret Mahkemesi

GÜNÜ : 17.10.2000

SAYISI : 1998/899-2000/923

DAVACI ve Muk. : Casa Oturma Grp. Mobilya İmalat İth. İhr. San. Ve Tic. Ltd. Şti.

DAVALI VEKİLİ : Av. Tuna Eğrilmez

DAVALI ve Muk : Koleksiyon Yataklı Oturma Grupları San. Ve Tic. Ltd. Şti.

DAVACI VEKİLİ : Av. Ergin Bilgin

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy Asliye 3 Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17.10.2000 tarih ve 1998/899-2000/923 sayılı kararın Yargıtay incelenmesi duruşmalı olarak davacı ve Muk. Davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 18.9.2001 günde davacı ve Muk. Davalı avukatı Tuna Eğrilmez ile Davalı Muk. Davacı avukatı Ergin Bilgin gelip, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraflar avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi Yaşar Arslan tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin iştigal konusu ile ilgili koltukları tek, kanepesi çift kişilik yatak olarak kullanılabilen, fermuarlı, değiştirilebilir kılıflı özgün kanepe ve koltuk iskelet sistemini kendi adına endüstriyel tasarım olarak tescil ettirdiğini, davalının ürettiği kanepelerin bu tasarımdan esinlenerek haksız rekabet oluşturduğunu ileri sürerek, endüstriyel tasarıma yönelik tecavüz ve haksız rekabetin tespit ve önlenmesini, davalının taklit ürünlerin toplatılmasını, imhasını ve hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuş; karşılık davada ise, karşı davalının tasarımının özgün olmadığını ileri sürerek tasarım tescillerinin iptalini talep etmiştir.

Mahkemece, ihtiyati tedbir dosyasına, sunulan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak, 554 sayılı KHK.nun 5 ve 7. maddesine göre, bir endüstriyel tasarımın korunabilmesi için yeni ve ayırt edici niteliğe sahip olması ve başvuru tarihinden önce dünyanın herhangi bir yerinde kamuya sunulmamış olması gerektiği; oysa, dava konusu tasarımların daha önce İtalyan tasarımcılarca tasarlanıp yine İtalyan firmasınca üretildiği, davacının patent, lisans, yapım bilgileri (Know-How) gibi kullanım, üretim, satış veya temsil hakkı veren anlaşmalarla bu tasarımın korunmaya değer üstün hakkının kendisinde olduğunu belgelendirmediği, davacı tasarımlarının özgünlük taşımayan anonim karakterde olduğu gerekçesiyle, asıl davanın reddine, karşılık davanın kabulü ile davacının 2985 ve 3197 sayılı çoklu kanepe tasarım tescillerinin hükümsüz sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı davacı ve karşılık davalı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki karşılıklı davalar, tescilli endüstriyel tasarıma yönelik tecavüzün önlenmesi ve asıl davacının 2985 ve 3197 sayılı endüstriyel tasarım tescillerinin iptali istemine ilişkin olup; 554 Sayılı KHK. nin 5 ve 7nci maddelerinde öngörülen anlamda yeni (özgün) ve ayırt edici niteliğe sahip olmadığı sonucuna varılan asıl dava davacısına ait endüstriyel tasarım tescillerinin hükümsüz sayılmasına karar verilmiştir.

Bir endüstriyel tasarımın tescil edilebilmesi için anılan KHK maddeleri hükümleri uyarınca o tasarımın yeni ve dünyanın herhangi bir yerinde daha önce kamuya sunulmamış olması gerekir. Oysa, davaya konu tasarımların özgün olup olmadığı hususunda iki bilirkişi kurulunca verilen raporlar arasındaki kısmi çelişki bulunduğu halde, bu çelişki giderilmediği gibi, asıl dava davacısınca aynı nedene dayanılarak aynı istemle bir başka şirket aleyhine açılan ve davalının tasarım kararı ile sonuçlanıp henüz kesinleşmeyen Kadıköy 1. Ticaret Mahkemesi’nin 1998/887 sayılı dava dosyasında bulunan bilirkişi raporu da dikkate alınarak endüstriyel tasarım uzmanı ve mobilya üreticisinden oluşturulacak yeni bir bilirkişi kurulundan alınacak rapor ile davacıya ait endüstriyel tasarımların özgün olup olmadığına ilişkin olarak ortaya çıkan kısmi çelişkinin giderilerek, uyuşmazlığın doğru çözüme kavuşturulması zorunlu görüldüğünden, asıl dava davacısı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl dava davacısı Casa Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın anılan taraf yararına BOZULMASINA, (100.000.000) TL. vekillik ücretinin davalıdan alınarak Casa Ltd. Şti.ne verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 20.09.2001 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Başkan Üye Üye Üye Üye

Işıl Ulaş H. Deniz Y. Özdilek E. Güvener Y. Derme