UPB

YARGITAY

ONBİRİNCİ HUKUK DAİRESİ

ESAS KARAR

1999/9125 1999/10885

YARGITAY KARARI

MAHKEMESİ: Bursa Asliye 2. Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 12.7.1999

NO’SU : 1997/113 – 1999/293

DAVACI : Zefrilla S.L. Vekili Av. Ali Çavuşoğlu

DAVALI : Mübeccel Pınarlıdağ

Taraflar arasındaki davanın Bursa Asliye 2. Ticaret Mahkemesince görülerek verilen 12.7.1999 tarih ve 1997/113-1999/293 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi Ömer Özdemir tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü.

Davacı vekili, İspanya’da mukim müvekkilinin aynı ülkede adına tescilli “Destroy” markasının birçok ülkede de tescil edildiğini, Türkiye’de de pazarlanan ürünlerinin adına tescili için yapılan girişim sırasında haksız şekilde davalı adına tescil ettirildiğinin saptandığını ileri sürerek, davalı markasının iptal ve terkinini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin ticari merkezinin İzmir’de olduğundan yetkili mahkemenin İzmir Asliye Ticaret Mahkemesi olduğunu, davacının talep hakkının zamanaşımına uğradığını marka hakkının müvekkiline ait bulunduğunu savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının marka vekilinin Bursa’da kayıtlı olduğundan 556 sayılı KHK’nin 63. maddesinin 2 ve3. fıkraları uyarınca yetki itirazının yerinde olmadığı, “Destroy” markasının davacı adına 1992 yılında İspanya’da tescil edildiği, davalı adına 1996 yılında tescil edildiğinin anlaşıldığı, davalı tarafından davacıdan markasının tescilinden önce bu markalı malları ithal ettiği, bu suretle davacı markasını bildiği, Paris Sözleşmesinin 1. mükerrer 6. maddesi gereğince davacının tanınmış hale getirdiği markanın, davalı adına tescilinin iptalini isteyebileceği, talebin zamanaşımı süresine bağlı olmadığı gerekçesiyle, davalı markasının iptaline ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasa hükümlerine uygun görülen kararın ONANMASINA, 1.370.000 lira temyiz ilam harcından peşin harcın mahsubu ile temyiz edenden alınmasına, 28.12.1999 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Başkan Üye Üye Üye Üye

Işıl Ulaş İ. Demirkıran F. Ulusoy E. Gülener Y. Derme